வெள்ளி, செப்டம்பர் 14, 2018

பிள்ளையார்





பிள்ளையார் 

மாறாத புன்னகையுடன் வீற்றிருந்தார் பிள்ளையார். கடை தெரு முழுவதும் விதவிதமான வடிவங்களில், உயரங்களில்.வண்ணங்களில்.

இதில் நம் வீட்டுக்கு வர போகிறவர் யார் ? என்ற கேள்வியுடன் நானும் என் மகனும் ஒரு கடையின் அருகில் செல்கிறோம்.முதல் பார்வையில் தென்பட்ட களி மண் பிள்ளையார் மனசுக்கு நெருக்கமாகிறார். வேறொன்றை பார்க்கலாமே என்ற மனித மன ஆவல் என் முன்னே வெள்ளம் போல் கரை புரண்டோடுகிறது. அதன் பின்னே நானும் செல்ல ஆயத்தமாகிறேன். மற்ற பிள்ளையர்களை பார்த்த பின்னே, முதலில் பார்த்த பிள்ளையாரே  நல்லாருக்கே என்கிறது மனம். மகனும் அதையே வழி மொழிகிறான். சரி என்று பின் வாங்கி, கொஞ்சம் முன் சென்று முதலில் பார்த்த முழு முதற் கடவுளை கடைக்காரர் சொல்லிய விலைக்கு வாங்கி கொள்கிறேன்.



பிள்ளையார் என் கைகளில் வந்தமர்ந்து கொள்கிறார். அவர் புன்னகையில் ஏதோ அர்த்தமிருப்பதாய் ஒரு பிரமை. மனைப்பலகையில் அவரை அமர வைத்து மகனிடம் கொடுத்த படி, பூ பழம், தோரணம்.... என்று வாங்கி கொண்டிருக்கிறேன். “சீக்கிரம் வா. ஒரு பிள்ளையார் வாங்கி வர சொன்னா எவ்வளவு நேரமாச்சு பாருனு வீட்ல உன் அம்மாவும், மனைவியும் திட்டிட்டிருக்காங்க.  அது எனக்கு இங்கே வரை கேட்குது” என்கிறார் பிள்ளையார். “இதோ” என்ற படி அவர் பேசுவதை ஆச்சரியமாக பார்த்த படியே வந்து டூ வீலரை ஸ்டார்ட் செய்கிறேன். மகனும் அதே ஆச்சரியத்துடன் எனக்கு பின்னே பிள்ளையாரை தனக்கு முன்னே அமர வைத்து கொள்கிறான்.  கூடவே “அப்பா மேடு பள்ளம் இருக்கும்.மெதுவா போங்க” என்கிறான். தலையாட்டுகிறேன். “மேட்டுக்கு போனாலும் சரி. பள்ளத்துக்கு போனாலும் சரி கஷ்டம் தான். சீரான சாலையில் பயணிக்கிறது நல்லாருக்கும். இது வாழ்க்கைக்கும் கூட பொருந்தும்” என்கிறார் பிள்ளையார். இருவருமே அவர் சொல்வதை லைக் செய்த படி பயணிக்கின்றோம்.  



ஏதோ ஒரு திருப்பத்தில் உயரம் தாண்டுகிறது வண்டி. “அப்பா பார்த்துப்பா” பையன் பல்லை கடித்த படி கத்துகிறான். கொஞ்சம் பயத்துடன் வண்டியை நிறுத்தி திரும்பி பிள்ளையாரை பார்க்கிறேன். பையனும் அவரை பார்க்கிறான். வேடிக்கை பார்த்த படி இருந்த பிள்ளையார் “ரெண்டு பேரும் என்னை பார்த்துகிட்டிருந்தா வண்டியை யாரு ஓட்டுறது” என்கிறார். மீண்டும் பயணிக்கிறது வண்டி.

இப்போது மழை தூற ஆரம்பிக்கிறது. ஓரமாக வண்டியை நிறுத்தி, பிள்ளையார் மேல் மழை படாத வண்ணம் காத்து கொள்கிறோம். பிள்ளையாருக்கு வாங்கியிருந்த வண்ண காகித குடையையும் பத்திரப்படுத்துகிறோம். சாலையின் பாதி வரை இடத்தை ஆக்ரமித்து கடை போட்டிருந்த வியாபாரிகள் அவசர அவரசரமாக தார் பாய் கொண்டு தங்கள் பொருள்களை காத்து கொள்ள முற்படுகிறார்கள். அதை கவனித்த படி “மழை பெய்தாலும் பிரச்னை. பெய்யாட்டியும் பிரச்னை இல்லியா” என்கிறார் பிள்ளையார். மீண்டும் ஒரு தலையாட்டல் எங்களிடமிருந்து.
மழை நின்று விடுகிறது. அடுத்த மழை வருவதற்குள் வீடு செல்ல வேண்டும் என்ற உத்வேகத்துடன் வீடு வந்து சேர்கிறோம். அம்மா மனைவி, மகள் பிள்ளையாரை வரவேற்கிறார்கள். "அம்மா இந்த பிள்ளையார் பேசறாரும்மா"  என்கிறான் மகன். அம்மாவும் மனைவியும் ஆச்சரியமாய் என்னை பார்க்க நான் தலையசைக்கிறேன்.மகள் சொல்கிறாள். "எங்க பேச சொல்லு  பிள்ளையாரை? என்கிறாள். "நேற்று உன் பள்ளியில் கொடுத்த ஹோம் ஒர்க்கை என் விழாவை காரணம் காட்டி எழுதாமல் சென்று விடாதே. கண்டிப்பாக தண்டனை கொடுக்க போகிறார்கள். ஆகவே எழுதி விடு" என்கிறார் பிள்ளையார். “வீட்டில் எல்லாரும் ஆச்சரியமாகிறார்கள். அவரை பூஜை அறையில் வைத்து அலங்கரிக்கிறோம்.  மழை தூறலால் அவருக்கு வாங்கி காகித குடை நனைந்திருக்கவே,  காற்றில் அதை உலர வைக்க ஆயத்தமாகிறேன். 

"ஆமா குடை எனக்கு வாங்கினியா. மழைக்கு வாங்கினியா” என்கிறார் பிள்ளையார். 
 “உங்களுக்கு தான்”. “அதான் மழைக்கு உபயோகப்படல "  கலகலவென சிரிக்கிறார் பிள்ளையார். பூஜையை முன்னிட்டு ஆளுக்கொரு வேலையாய்  இருந்த நாங்கள் அனைவரும் அவரை திரும்பி பார்க்கிறோம். சிரித்தது இவர் தானா என்பது போல், அதே மாறாத புன்னகையுடன் வீற்றிருக்கிறார் பிள்ளையார்.

விநாயக சதுர்த்தி நல் வாழ்த்துக்கள்.

ஆர்.வி.சரவணன்.

செவ்வாய், செப்டம்பர் 11, 2018

முகநூல் குறிப்புகள் -4







முகநூல் குறிப்புகள் -4

பழைய படங்கள் பார்ப்பதென்றால் அவ்வளவு பிரியம் எனக்கு. நேற்றிரவு சேனல்களை திருப்பி கொண்டே வருகையில் தூர்தர்ஷனில் கே. பாலச்சந்தரின் அழகன் படம், அப்போது தான் சென்சார் போர்டு சர்ட்டிபிகேட்டுடன் ஆரம்பித்திருந்தது.
நிறைய முறை இந்த படம் பார்த்திருந்தாலும் பிடித்த படமாதலால், தூக்கம் வரும் வரை பார்க்கலாம் என்று பார்க்க ஆரம்பித்தோம். சங்கீத ஸ்வரங்கள் பாடல் காட்சி போல், படம் முடியும் வரை தூக்கம் வரவில்லை.படத்தில் எனக்கு பிடித்த காட்சிகள் மம்முட்டி நடத்தும் ஹோட்டலின் மெனு லிஸ்ட் போல் நிறைய இருக்கிறது. இருந்தும் சாம்பிளுக்கு ஒன்று.
கோபத்தில் பானுப்பிரியா டான்ஸ் ஆடி கொண்டே மம்முட்டியிடம் பேசுவார். அவரது குற்றச்சாட்டுக்கு பதிலளிக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கும் மம்முட்டி கோபத்தில் கூட எவ்வளவு அழகு பாரேன் என்பது போல் அனைத்தையும் பொறுமையாக சிரித்த படி கேட்டு, "உன்னை மாதிரி டான்ஸ் ஆடிக்கிட்டே எல்லாம் எனக்கு சொல்ல தெரியாது" என்று ஆரம்பித்து தன் பங்குக்கு பொரிந்து தள்ள ஆரம்பிப்பார். இருவர் கோபத்திலும் இருக்கும் நியாயம் அந்த காட்சியில் அழகாக வெளிப்பட்டிருக்கும்.
இந்தப்படம் பற்றி ஒரு பதிவெழுதும் ஆசையிருக்கிறது. ஒவ்வொரு முறை அழகன் படம் பார்க்கும் போதும் இந்த ஆசை வரும்.

------

ஒரு நண்பருடைய கம்பெனி பாஸ் திருமண ரிசப்ஷனுக்கு அலுவலக நண்பர்களுடன் சென்றிருந்தேன். அங்கே நண்பர் தன்னோடு பணி புரிபவர்களை அறிமுகப்படுத்துகையில் ஒரு பெண், " நீங்க தான் சரவணனா ?" என்றார். "எஸ்" என்றேன் தயக்கமாக. "உங்க கதை படிச்சேன் நல்லாருந்துச்சு"என்றார். நன்றி சொல்ல முற்படும் அந்த சில நொடிகளுக்குள்ளாக, ரெண்டு கதையில் எந்த கதையை இவர் படித்தார்? அது எப்படி அவருக்கு அறிமுகம் ? என்று நான் யோசிக்க ஆரம்பித்து விட்டேன். இதை கவனித்த நண்பர் பிரபாத் அருகில் வந்து பதில் கொடுத்தார். "உங்க திருமண ஒத்திகை கதைய கொடுத்து எப்படி இருக்குனு படிச்சு சொல்ல சொல்லிருந்தேன். படிச்சவங்க, உங்களை நேர்ல பார்த்தவுடன் சொல்லிட்டாங்க"
மகிழ்ச்சி.

------

முறை மாமன் படத்துல ஜெயராமும் கவுண்டமணியும் வீட்டில் கோபித்துக் கொண்டு தனியாக சமைக்க ஆரம்பிப்பார்கள். சமைத்து முடித்ததை அவர்கள் வந்து சாப்பிடுவதற்குள் டேஸ்ட் பார்க்கும் மனோரமா, சாப்பாடு நன்றாக இருப்பதை பார்த்து விட்டு இவனுங்களை இப்படியே விட்டா தலைகால் புரியாம ஆடுவாங்க என்று சாப்பாட்டில் உப்பையும் மிளகாய் பொடியையையும் அதிகமாக போட்டு விடுவார். நிற்க.
அலுவலகத்தில் நாம என்ன தான் மாய்ஞ்சு மாய்ஞ்சு வேலை பார்த்து டயத்துக்கு முடிச்சு கொடுக்கும் போது முதலாளியோ, மேளாளரோ எங்கே சரியா இருக்குனு சொன்னா இவங்க ஏறிப்பாங்களோனு புதிதாக ஒரு தப்பை கண்டு பிடிச்சு திட்ட ஆரம்பிப்பாங்க பாருங்க. ஒழுங்கா பார்த்த வேலைல எப்படிடா தப்பு வந்திருக்கும்னு கவுண்டமணி ஜெயராம் போல முழிச்சுகிட்டு நிக்கிறது தான் அப்ப நம்ம நிலைமையா இருக்கும்.

------

கும்பகோணத்திலிருந்து சென்னைக்கு பேருந்தில் வந்து கொண்டிருக்கையில் சாலையோர உணவகம் ஒன்றில் இரவு ஒரு மணி வாக்கில் பேருந்து நிறுத்தப்பட்டது. 
"வண்டி பத்து நிமிஷம் நிக்கும். டீ காபி சாப்பிடறவங்க சாப்பிடலாம்" உணவக ஊழியரின் அழைப்பிற்கு மதிப்பளித்து, ஏதேனும் சாப்பிட வேண்டியோ, இயற்கை உபாதையோ, இல்லை உட்கார்ந்து கொண்டே வருவதால் ரிலாக்ஸ் வேண்டியோ பயணிகள் ஒவ்வொருவராக இறங்க ஆரம்பித்தனர். மூன்றாவது காரணத்திற்காக நானும் இறங்கினேன்.காபி,டீ,பிஸ்கட் கூல்ட்ரிங்ஸ் ஸ்டால்களுக்குடையே போட்டி போட்டபடி இருந்த இளநீர் குவியல் என் கவனத்தை ஈர்த்தது. சாப்பிடும் ஆசையிருந்தும் (விலை காரணமாக) வாங்க ஆசையில்லை.இருந்தும் ஒருவர் கூல்ட்ரிங்ஸ் கடையில் இருப்பவரை அணுகி, "இளநீர் வேணுங்க. அங்க கடையில ஆள் இல்லியே " என்றார். அதற்கு கூல்ட்ரிங்ஸ் கடையில் இருந்தவர் சொன்னார்.
"நடு ராத்திரில யாரு சார் உட்கார்ந்து வெட்டிகிட்டிருக்கிறது?. இதோ இவ்வளவு ஐட்டம் இருக்குதே. இத வாங்கிக்குங்க" இளநீர் கேட்டவர் நடுவில கொஞ்சம் பக்கத்தை காணோம் விஜய் சேதுபதி போல் நீ சொன்னா நான் கேட்கணுமா என்பது போல் கடையிலிருந்து விலகி சென்று விட்டார்.

------

ஒண்ணாம் தேதி வந்தவுடன் கவுண்டமணியாகி, "அது என்ன விலை, இது என்ன விலை, நான் இப்ப எதையாவது வாங்கியாகணுமே" என்று பரபரக்கும் மனசை, இருபதாம் தேதி "ஜிம்பலக்கடி பம்பா. இப்ப வாங்குடா பார்ப்போம்" என்று கவுண்டமணி வாய்சிலேயே, திருப்பியடித்து அடக்கி வைக்குமாம் வாழ்க்கை.

------

நம் முயற்சிகளில் ஆயிரம் கஷ்டங்களை கடந்திருப்போம். உலகத்திற்கு அது ஒரு பொருட்டே அல்ல.முயற்சிகள் வெற்றியை தொடும் அந்த தருணத்திலிருந்து தான் உலகம் நம்மை ஆச்சரியமாய் கவனிக்க தொடங்குகிறது. அந்த ஆயிரம் கஷ்டங்களும் முக்கியத்துவம் பெறுவது கூட அந்த தருணத்திலிருந்து தான்.

ஆர்.வி.சரவணன் 

திங்கள், ஆகஸ்ட் 20, 2018

மக்கள் தலைவன்




மக்கள் தலைவன் 

நந்தகுமார் தன் டூ வீலரை சர்வீஸுக்காக அந்த ஷோ ரூமுக்கு கொண்டு வந்த போது, ஷோ ரூம் வாசலின் முன்னே ஒரு அரசியல் கட்சியின் பொது கூட்டத்திற்கான ஏற்பாடுகள் தீவிரமாக நடந்து கொண்டிருந்தது. மேடை போடுவதற்கான ஏற்பாடுகளில் மூழ்கியிருந்தார்கள் தொண்டர்கள். ஷோ ரூம் வாசலை மறைத்து கொண்டு கம்புகள் நடப்பட்டிருந்தன. வண்டிகள் நிறுத்துமிடத்தில் பிளெக்ஸ் பேனர் ஒன்று கிடத்தப்பட்டிருந்தது.
எங்கே வண்டியை நிறுத்துவது என்று தெரியாமல் ஒரு கணம் தடுமாறிய நந்தகுமார், டூ வீலரில் இருந்த படியே ஷோ ரூம் வாசலில் நின்றிருந்த செக்யூரிட்டியிடம் எப்படி உள்ளே வருவது? என்பதை சைகையில் கேட்டான். கேட்ட மாத்திரத்தில் செக்யூரிட்டி "அவங்ககிட்டே கேட்டுடாதீங்க பிரச்னையாகிடும்" பயத்தை சைகையில் காட்டிய படியே அவனை நோக்கி ஓடி வர ஆரம்பித்தார்.
நந்தகுமார் அவரை சிரமப்படுத்த விரும்பாமல், அந்த தொண்டர்களிடம் பிளெக்ஸை எடுக்க சொல்லலாம் என்று வாய் திறக்கவும், அந்த பிளெக்ஸ் பேனரை ஒருவர் கீழே குனிந்து இழுக்கவும் சரியாக இருந்தது. அவனுக்கு வழி கிடைத்து விடவே, வண்டியை அதற்கான இடத்தில் கொண்டு வந்து நிறுத்தி இறங்கினான்.
உள்ளே சென்று ஆர்டர் எடுப்பவரிடம்,
"வண்டி இன்னிக்கு சாயந்தரமே
வேண்டும் " என்று கறார் காட்டினான்.
"சார் நீங்க தான் பார்க்கறீங்களே. இன்னிக்கு எங்க ஷோ ரூம் வாசல்ல கட்சி கூட்டம் நடக்க போகுது. அதனால நீங்க இன்னிக்கு வண்டி எடுக்கிறது கஷ்டம் தான். நாளைக்கு வந்து எடுத்துக்குங்களேன். " என்றார். சலிப்புடன் மனைவி வித்யாவுக்கு டூ வீலர் நாளைக்கு தான் கிடைக்குமாம் என்ற மெஸேஜ் அனுப்பினான்.
ஷோ ரூமை விட்டு வெளி வந்த போது எதிரே கட்டப்பட்டிருந்த அந்த பிளக்ஸ் பேனரில் அன்றைய கூட்டத்தில் கலந்து கொள்ளப் போகும் கட்சி தலைவர் சிரித்த படி கும்பிட்டு கொண்டிருந்தார்.
அவரது பெயருக்கு முன்னே, மக்களின் இன்னல் தீர்க்க வரும் அருந்தலைவன் என்ற வார்த்தைகள் பெரிய எழுத்துக்களில் மிரட்டி கொண்டிருந்தது. நந்தகுமார் கேலியாய் புன்னகைத்தான்.
ஆர்.வி.சரவணன் 

நான் முகநூலில் எழுதிய இந்த கதை, பாக்யா வார இதழில் மக்கள் தலைவன்   
என்ற பெயரில்  வெளியானது. நண்பர் பாப்பனப்பட்டு வ.முருகன் அவர்களுக்கும்,  
வெளியிட்ட பாக்யா ஆசிரியர் குழுவிற்கும்  ஸ்பெஷல் நன்றி.

வெள்ளி, ஆகஸ்ட் 17, 2018

பாரு பாரு பட்டணம் பாரு





பாரு பாரு பட்டணம் பாரு 

இணையத்தில் பழைய தமிழ் திரைப்படங்களின் லிஸ்ட் பார்த்து கொண்டிருக்கையில் மோகனின் திரைப்படம் ஒன்று கண்ணில் தென்பட, இது ரிலீஸ் ஆனப்பவே பார்த்திருக்கோமேனு ஞாபகம் வந்தது. மேலும் இந்தப் படத்தின் கதை திரைக்கதை வசனம் கலைமணி. ஆகவே ஆர்வமாய் படம் பார்க்க ஆரம்பிச்சேன்.
முதல் காட்சி. ஒரு பார்க்கில் சிறுவர்கள் இருவர் நான் எம்ஜியார் நீ நம்பியார் என்று சொல்லி சண்டையிட்டு கொள்கிறார்கள். அவர்களை விலக்கி விடும் ரிக்‌ஷாக்காரர், எதிரே அமர்ந்து புத்தகம் படித்து கொண்டிருக்கும் மோகனை கவனிக்கிறார். (நமக்கும் அப்போது தான் நாயகனை அறிமுகம் செய்கிறார்கள்.) அவரிடம் சென்று கேட்கிறார். "ஏன்பா பசங்க அடிச்சுகிட்டிருக்காங்க. தடுக்கிறத விட்டுட்டு புஸ்தகம் படிச்சிட்டிருக்கே" அதற்கு மோகன் சொல்லும் பதிலிலேயே, இந்த கதை எந்த ஜானர் என்பதையும் மோகனின் கேரக்டரையும் சொல்லி விடுகிறார்கள்.
" என்னோட ராசிக்கு இன்னிக்கு யாரோட பிரச்னையிலும் நுழைய கூடாதாம். நுழைஞ்சா ஆபத்தாம். அதனால் தான் தடுக்கல" எஸ். எதுவாக இருந்தாலும் ஜோசியரிடம் ஆலோசனை பெற்று வாழ்ந்து வரும் கேரக்டர் அவர். வீட்டில் வறுமை இருக்கும் நிலையிலும் கூட, இண்டர்வியூவிற்கு சென்று முதலாளி ராசிக்கும் என் ராசிக்கும் ஒத்து வராது அதனால் வேலையில் சேர முடியாது என்று சொல்பவர்.
இப்படிப்பட்டவரை தான் ஜோசியத்தின் மேல் நம்பிக்கை கிடையாது என்றிருக்கும் பணக்கார வினுசக்ரவர்த்தியின் மகள் ரஞ்சனி காதலிக்கிறார். ஆனால் மோகன் "இன்னும் ரெண்டு வருஷத்துல நான் பணக்காரன் ஆகிடுவேன். நான் ராஜா ஆகிறப்ப எனக்கு ஒரு ராணி தான் வேண்டும். நீ எதற்கு " என்ற படி தட்டி கழிக்கிறார். அப்படி தட்டி கழிப்பவர் எப்படி ஆர்வமாகி ரஞ்சனியை கல்யாணம் செய்து கொள்ள சம்மதிக்கிறார்?. எப்படி திருந்தினார் ? திருத்தியது யார் என்பதை ஜாலியாகவும் கொஞ்சமே கொஞ்சம் எமோசனலாகவும் ரசிக்கும் படி சொல்லியிக்கிறார்கள்.
படத்தில் வினு சக்ரவர்த்தி உடலெங்கும் சந்தனம் பூசிக் கொண்டு "எங்கப்பன் முருகன் கொடுத்த 18 ரூபாய் 10 பைசாவோட சென்னைக்கு வந்தேன" என்றபடி படம் முழுக்க அதகளம் செய்ய, ஜோசியக்காரராக வெண்ணிற ஆடை மூர்த்தி கலகலப்பு சேர்க்க, தங்கையாக குயிலி கலங்க வைக்கிறார்.
நன்றாக சென்று கொண்டிருக்கும் கதையில் மோகன் திருந்துவதற்காக வைக்கப்பட்டிருக்கும் கான்செப்ட் மட்டும் இடைச்செருகல் போல் இருந்து கொண்டு கதையோடு பொருந்த மறுக்கிறது. இளையராஜா இசையில் நேரந்தான் ஆகுது, யார் தூரிகை தந்த ஓவியம், தென்றல் வரும் பாடல்கள் உற்சாக ராகங்கள். இயக்கம் மனோபாலா. படம் வெளியான ஆண்டு 1986.
இந்தப் படத்துக்கு பாரு பாரு பட்டணம் பாருனு பேர் வச்சிருக்காங்க. பாரு பாரு ஜோசியம் பாருனு வச்சுருக்கலாமே.

ஆர்.வி.சரவணன்